vulling

Een tandarts kan een gebitselement dat is afgebroken of is aangetast door cariës of tanderosie behandelen door het plaatsen van een vulling. Meestal wordt hier een amalgaamvulling voor gebruikt maar er kan ook voor een composietvulling worden gekozen.

Voordat de tand of kies wordt gevuld zal het aangetaste gedeelte van het glazuur en het tandbeen worden verwijderd. Hiervoor gebruikt de tandarts een diamantboortje. Dit is erg hard en kan gemakkelijk het glazuur en het tandbeen weghalen. Vaak wordt er een klemmetje om de tand geplaatst met een plastic doekje om het speeksel op te vangen. In dit speeksel zitten namelijk bacteriën die beter niet in de uitgeboorde tand kunnen belanden omdat er dan een infectie kan ontstaan. Nadat de vulling is geplaatst en is aangehard zal de tandarts deze afwerken en polijsten. Indien gewenst is kan men een plaatselijke verdoving krijgen voordat met het vullen van de tand wordt begonnen.

Vroeger werden tanden alleen gevuld met bladgoud. Tegenwoordig gebruikt men echter amalgaam of een composietvulling. Amalgaam wordt echter steeds minder gebruikt omdat er kwik in is verwerkt wat schadelijk kan zijn voor de gezondheid.

Men kan ook kiezen om als vulling een inlay of onlay te gebruiken. Dit is een vulling van goud, porselein of en kunsthars gemaakt door een tandtechnieker. De tandarts zal deze in de uitgeboorde tand of kies kleven met een speciale soort lijm.Men kan ook keramische vullingen maken aan de hand van een 3D beeld dat door een mini-scanner is gemaakt naar een freesmachine te sturen.

Reacties zijn gesloten.